เครื่องพ่นสีที่ยูเครนไกล้โรงไฟฟ้าเชอร์โนบิลติดกัมตภาพรังสี

รายการโทรทัศน์ของไทยพีบีเอสเป็นรายการที่ดีมากขนาดไม่ได้ดูตั้งนานวันนี้มาดูโทรทัศน์อีกที ทำให้เรารู้ว่าโทรทัศน์มันก็มีคุณค่า เจอช่องโทรทัศน์ทำรายการดีๆมันก็น่าดูทำให้ชีวิตดูแล้วสนุกแล้วยังได้ความรู้อีกด้วย อย่างเช่นวันนี้เบื่อๆ ก็เปิดรายการสารคดีช่องไทยพีบีเอสวันนี้เสนอรายการเกี่ยวกับเกี่ยวกับโรงไฟฟ้าเชอร์โนบิลว่าอดีตเป็นอย่างไรบ้างปัจจุบันตอนนี้เป็นยังไง

โรงไฟฟ้าเชอร์บิล อยู่ที่ยูเครนซี่งเป็นอดีตเมืองของสหภาพโซเวียตพิธีกรหญิงพาเราไปเยี่ยมเมืองนี้ เมืองนีให้นักท่องเที่ยวเขาอย่างจำนวนจำกัด ก่อนเข้าต้องทะเบียนเพื่อขออนุญาติเพื่อเข้าไปดูก่อนเข้าก็ต้องวัดปริมาณรังสีของร่างกายก่อนเพราะถ้าเขาเมืองไปเราต้องไปโดนรังสีที่ออกมาจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์แน่ ไกด์ซึ่งนำเที่ยวท่านก็บอกว่าเมืองนี้ก็มีคนมาเที่ยวอยู่เรื่อยๆ แล้วคนที่มาก็เป็นคนที่เคยอยู่ที่เมืองนี้แต่ก็ต้องออกไปเพราะต้องหนีรังสีออกมิฉะนั้นจะมีผลกระทบต่อร่างกาย ไกด์พาไปดูที่ต่างๆ สิ่งของที่ตกอยู่กับพื้นหรือที่บ้านอาคารอาทิ เช่นอุปกรณ์พ่นสีเอย เครื่องพ่นสีพกพาเอย ตุ๊กตาเอย สิ่งของพวกนี้ล้วนมีรังสีทั้งสิ้น ไกด์ต้องบอกเราว่าสิงของพวกนี้ห้ามจับเลย เพราะถ้าจับร่างกายเราก็จะมีผลกระทบโดนรังสีเข้าไปในร่างกายอีก ตอนที่โรงไฟฟ้าระเบิดใหม่ๆ ก็มีการขอแรงงานหนุ่มให้มาทำงานโดยการแรกกับว่าให้ไปเอาฝุ่นละอองรังสีไปกลบหรือฝังโดยทำคนละสองนาที แล้วแลกกับการทำที่ไม่ต้องเป็นทหารสองปี ทหารหนุ่มก็ยอมกันเพราะการที่เป็นทหารสองปีนั้นฝึกหนักอย่างมาก แต่ปัจจุบันคนที่อาสาทำงานพวกนี้รอดมีชีวติอยู่เพียงหนึ่งในสี่คนเท่านั้น ไกด์ที่พาไปเขาพกเครื่องวัดรังสีตลอดเลย พิธีกรสาวก็ถามว่าทำไมไม่สามารถทำกำแพงล้อมรอบโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ให้เสร็จ ไกด์ก็บอกว่าก็เพราะมีงบไว้มันก็สร้างไม่เสร็จ แล้วพอดีช่วงนั้นเศรษฐกิจของโซเวียตช่วงนั้นมันก็แย่เหมือนกัน เลยทำให้ยกเลิกการก่อสร้างปิดโรงไฟฟ้า แล้วพิธีกรสาวก็ถามอีกว่าแล้วผลกระทบหรือว่าในอนาคตมันจะไปม่เป็นอันตรายเหรอเพราะดูภายนอกแล้วโอกาสที่กำแพงหรือหลังคามันจะถล่มหรือทรุดตัวสูง ไกด์ก็บอกว่าจุดนี้แหละเป็นอันตรายที่สุดถ้าเกิดมันทรุดลง หรือถล่มโดนโรงไฟฟ้าหรือสถานที่เก็บรังสียูเรเนียมมันก็จะทำให้รังสีเผยแพร่ออกมามากยิ่งขึ้น ไกด์เราก็พาไปดูบ้านที่คนของกลับเข้ามาอยู่ ไกด์บอกว่ารัฐบาลกำหนดให้คนตั้งแต่อายุสี่สิบแปดปีเท่านั้นที่สามารถกลับเข้ามาอยู่ได้ เดินไปสักพักก็เห็นยายคนแก่กำลังซ่อมรั้วบ้านด้วยเครื่องพ่นสีพกพาอยู่ เราเขาไปคุยกับท่าน พิธีการสาวก็บอกว่าไม่กลัวเหรอ ท่านก็บอกว่าไม่กลัวตายด้วยรังสีหรอก กลัวตายเพราะอดอยากมากกว่า เป็นอย่างนั้นไปแม่เจ้า

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s